SEVDİĞiME TARİHÇE…

7 Ekim 2018 Duz Yazi ve Hikayeler Yorum yok

Þen þakrak bir Rumeli türküsüydü dünyaya geliþim!

Bir sevgiden doðup, bin sevgiyle büyüdüm,

Sevdim…

SEVDÝÐÝME TARÝHÇE…

Þen þakrak bir Rumeli türküsüydü dünyaya geliþim!

Bir sevgiden doðup, bin sevgiyle büyüdüm,

Sevdim…

Taþ gibiydi betondu ama yine de fakirhaneydi doðumhanem; evimiz!

Büyüdükçe öðrendim, temeli saygý, duvarlarý sevgidenmiþ, adýysa; yuvamýz…

Hanýmeli hercai kaynanadili kaktüs nane ekiliydi saksýlarda,

Annem onlarla konuþur, okþar severdi, “kýskanýrdým!”

Ta ki öðreninceye kadar;

Bir kaktüsü bile sevip okþayabilmekte yattýðýný,

Âdem’e de can veren o ilahi duygu; sevgiyi…

O küçücük parmaðýmda yara açan dikenin sahibi; kaktüsü bile!

O gün bugün “kan kardeþimdir” kaktüsler,

Sevdim…

Türküden türküye, þiirden þiire koþtum sonralarý!

Kâh bozlak çýðýrdým güne bakan tarlalarýmda,

Kâh serenatlar yazdým ihtiþamlý kalelerin sur diplerinde!

Öðrendim; hayatýn her dizesinde “bin” sevgi saklý olduðunu.

Ömrümün en soðuk, en tek baþýma günlerinde bile,

Ben soðuðu, ben yalnýzlýðý da sevdim!

Yaðmurlarý özlerken sýcaklarda kavrulmayý,

Lüfer beklerken istavrit çekmeyi, üzülmeyi…

Yine de sevdiðimle paylaþacaðýmý bilmeyi, özlemeyi…

Ekmeði kýrýp soðaný tuza basmayý,

Düþlemeyi,

Sevdim…

Þen þakrak bir Rumeli türküsüydü dünyaya geliþim!

Bin bir sevgiden doðdum mütemadiyen!

Sual salmýþsýn sýladan, sever miymiþim hâlâ?

Dün gibi, gün gibi, tün gibi!

Ben seni “her halde” sevdim!

Ama türküler basmýþ yüreðimi.

Lâkin

Eser yok Rumeli’nden…

Ufýukdoyumu 10–03–2000

 


Bir Cevap Yazın