Nerede Bitti

27 Temmuz 2006 Kissa Anonim Yazilar Yorum yok

 **esra** <twety85@

 

Ýnternetle, daha doðrusu chatle ilgilenen herkesin ya da bir çoðunuzun 'sanal aþký' mutlaka olmuþtur. Belki bir kýsmýnýz bunu sadece sanalda býrakmýþ, fazla önemsememiþ olabilirsiniz ya da bir kýsmýnýz benim gibi sanalda býrakmayý baþaramamýþ, onu 'gerçek' hayatýnýza da taþýmýþsýnýzdýr.

Ýnternetle, daha doðrusu chatle ilgilenen herkesin ya da bir çoðunuzun 'sanal aþký' mutlaka olmuþtur. Belki bir kýsmýnýz bunu sadece sanalda býrakmýþ, fazla önemsememiþ olabilirsiniz ya da bir kýsmýnýz benim gibi sanalda býrakmayý baþaramamýþ, onu 'gerçek' hayatýnýza da taþýmýþsýnýzdýr.

Onunla ilk tanýþtýðýmda o zamanlarki 'sanal' sevgilimin 'sanal' arkadaþlarýndan biriydi. Konuþmaya baþlamamýz ise kýz arkadaþý sayesinde olmuþtu. O gece biraz konuþtuk ve ayrýlýrken telefon numaramý istedi. Hem arkadaþýmýn sevgilisi hem de 'sanal' sevgilimin arkadaþý olduðu için numaramý vermekte sakýnca görmedim ve ertesi gün telefon etti. Tanrým daha ilk günden 45 dakika konuþmuþuz bile. Hiç tanýmadýðýn biriyle ne konuþtun derseniz inanýn þu an bende hatýrlamýyorum nelerden bahsettigimizi.

Daha sonra her haftasonu telefonla görüþmeye ve chatte karþýlaþtýðýmýz her gün konuþmaya baþladýk. Önce o kýz arkadaþýndan ayrýldý, daha sonra da erkek arkadaþým anlam veremediðim bir þekilde ve hiç bir açýklama yapmadan benden uzaklaþtý. Bir süre sonra Caným bana aþýk oldugunu itiraf etti, görmeden aþýk mý olunur diye onunla dalga geçerken, benim de ona aþýk olmuþ olduðumu fark etmem uzun sürmedi ve biz çýkmaya baþladýk. Aslýnda birbirimizi hiç görmemiþ olsak bile o kadar güzel þeyler yaþadým ki, bunlarý ''çýkmak'' kelimesiyle özetlemek basit kalýr.

Kendimizi kaptýrmýþ, her þeyi unutmuþ gidiyorduk ki; önce rüyadan uyanan o oldu, daha doðrusu uyandýrýldý. Bir gün bana ''bunun gerçek bir iliþki olmadýðýný ve asla olamayacaðýný, kendimizi daha fazla üzmememiz gerektiðini'' söyledi. Sonuçta ayrýldýk, gerçi iki hafta sonra tekrar barýþtýk ama bir kere bir þeyler çatlamýþtý iþte aramýzda, gerisi de geldi zaten. Ayrýldýk, barýþtýk.. Tekrar ayrýldýk, yine barýþtýk. Ve bunu o kadar çok yapmaya baþladýk ki þimdi sayýsýný bile hatýrlamýyorum. Artýk her þey sorun oluyor, haftada bir tartýþmazsak eksiklik hissediyorduk sanki.

Sonra bir gün bazý sebeplerden dolayý (uzatmamak için o sebeplere girmeyeceðim) ''bu böyle olmayacak'' deyip görüþmemeye karar verdik ama aklýmýn bir köþesi hala Caným'daydý. O da beni düþünüyordu, biliyordum ama aramayacaktý. Bu durum böyle 6 ay kadar sürdü. Yine bir gece saat 2'ye geliyordu ki telefon çaldý, arayan Caným'dý. Bir saate yakýn konuþtuk ve telefonu kapatýrken 'tekrar ayný þeyleri yaþamamak için asla barýþmamaya' karar verdik ama bir kaç hafta içinde tekrar beraber olmaya baþlamýþtýk. Üstelik bu sefer Caným'la yüzyüze görüþmeye bile baþladýk. Þehirlerimizin arasýnda 300 km.'den fazla bir mesafe olmasýna raðmen ikimiz de gidip geliyorduk. Bu da böyle 3 sene sürdü ki; o günler hakkýnda bir kitap bile yazabilirim. Biz yine arada bir ayrýlýp tekrar barýþýyorduk ama her þey mükemmeldi. Hatta okulumuz bitince evlenmek gibi çýlgýnca hayallere bile kapýlmýþtýk ki, uyanmamýz yine fazla sürmedi.

Yine her þeyi bitiren o olmuþtu. Önce bahaneler uydurup görüþmelere gelmedi. Telefonunu kapattýrdý ve sadece aklýna geldikçe (misal 2 ayda bir filan) aramaya baþladý. Ortada bir sorun olmadýðýný, beni hala çok sevdiðini yalnýzca biraz zamana ihtiyacý olduðunu söyleyip duruyordu oysa hiç bir þeyin eskisi gibi olmadýðý ve olamayacaðý ortadaydý. Bende ona istediði kadar zaman vermek için o beni arayana kadar, onu aramamaya karar verdim. Mutlaka bir gün arayýp her þeyi anlatacaktý ama ne zaman? Bu belirsizlik durumu böyle 1 sene kadar sürdü ve nihayet bir gece aradý. Degiþen pek bir þey olmamýþtý, beni hala çok sevdiðini, asla ayrýlamayacaðýný vs.. söyleyip duruyordu. Niçin gelmediðini sorduðumda eðer öðrenirsem ondan utanacaðým kadar kötü þeyler yaptýðýný söyledi. Aldattý mý, hýrsýzlýk mý yaptý, cinayet mi iþledi? Hiç biri deðilmiþ, bu saydýklarýmdan daha kötü bir þey olduðunu söyledi. Öðrenirsem ondan utanacaðým kadar kötü olan þey ne olabilirdi ki?

Sonunda bir gün bu böyle telefonla olmayacak dedim, onun buraya gelmeye niyeti olmadýðýna göre ben oraya gidip her þeyi öðrenmeliydim. Bir senedir birbirimize anlatamadýðýmz her þeyi konuþtuk. Önce ben kýrgýnlýklarýmý, kýzgýnlýklarýmý anlattým sonra o gelemediði için kendince bahaneler uydurmaya baþladý. Gerçeði söylemesi için onu ikna ettiðimde, öyle þeyler öðrendim ki, sonradan gerçeði bilmenin mi yoksa bilmemenin mi daha iyi olacaðýna karar veremedim.

Caným, herþeyim içki kullandýðýný itiraf etti ve her baðýmlý gibi o da ''baðýmlý olmadýðýný'' iddia ediyordu. Dediðine göre önceleri durumu daha kötüymüþ ama þimdi azaltmýþ, istediði zaman býrakabilirmiþ ama artýk tamamen silecekmiþ onu kafasýndan. Niye daha önce anlatmadýn, bunlarý öðrenmek için buraya gelmemi mi bekledin, dedim. ''Senin bunlarý görmene dayanamazdým.'' dedi. Bir senedir yaþadýðým belirsizliðin her þeyden daha kötü olduðunu söyledim. Artýk hiç ayrýlmayacaðýmýzý, benim sayemde hepsinden kurtulacaðýný söyledi. Ýnandým, daha doðrusu inanmak istedim. Annesiyle konuþtum, adlý adýnca söylemese bile o da doðruladý her þeyi. Olsun tekrar birlikteydik ya eðer isterse býrakabilir, diye düþünüyordum. Üstelik dediði gibi ondan utanacaðým kadar kötü bir þey deðildi. Hem zaten azalttým dememiþ miydi? Aptalmýþým, düzeldiðini sandýðým her þey bir süre sonra yine çatýrdamaya baþladý. Üstelik bu sefer sorun biraz daha ciddiydi, bir senedir kullandýðýný artýk o býrakmak istese de, onu býrakmayacaklarýný söyledi. Bunu duymamla iliþkinin çatýrdadýðýný deðil, orta yerinden kýrýldýðýný anlamam bir oldu ve biz yine ayrýldýk. (380. mi oldu bu?)

Onu bu durumda yüzüstü býraktýðým için beni suçladý. ''Ýçki bile senin kadar nankör deðil.'' dedi. Karþýlaþtýrmaya bakar mýsýnýz? Bu benim tanýdýðým insan mý? Nasýl söylerdi bunlarý? Ýnanamýyordum. Oysa ayrýlmak istememin sebebi baðýmlý olduðunu söylemesi deðil, ondan zaman bulup benimle ilgilenmemesiydi. ''Senin yerine koyabileceðim tek sevgilim içki idi. Seni yitirince ona sarýldým, mecburdum. Üzgünüm, bunca yýldan sonra bana hala güvenmiyorsan kurtarabileceðimiz bir þey kalmamýþ.'' yazdý. Bende zaten asýl sorunun bu olduðunu, artýk onu benden daha çok sevdiðini söyledim, inkar etmedi.

Arkadan bir mesaj daha geldi. ''Ýliþkinin anlamý bile yok, biz çýkmaz bir yola girmiþiz. Seni hala deli gibi seviyorum.''

Gerçekten kurtarabileceðimiz bir þey kalmamýþ artýk. Ayný noktaya takýlý kalmýþýz ve papaðanlar gibi tekrar tekrar ayný þeyleri söyleyerek, birbirimizi suçlayýp duruyoruz.

Her þey karanlýk, her yer karanlýk… Birbirimize bakýyoruz. Gözlerinden anlýyorum hala deliler gibi seviyor. Gözlerimden anlýyor hala deliler gibi seviyorum. Bu karanlýkta görebildiðimiz tek þey gözlerimiz zaten. Buraya kadarmýþ diyoruz, aydýnlýða kendi çabamýzla çýkmalýyýz artýk. Ben sadece bekliyorum, olduðum yerde kalakalmýþým öyle. O ise daha çok gömülüyor karanlýða. Güçlü ol diyorum, sen güçlü olmazsan ben hiç dayanamam diyorum. Elini tekrar tutmak istiyorum ama izin vermiyor. Ýhtiyacý var biliyorum ama beni daha fazla üzmek istemiyor. Bilmiyor ki ben onun yok oluþunu gördükçe daha çok üzülüyorum. ''Beni unut, kalbinden ve beyninden sil. Güçlü olmaya çalýþ, mutlu kal bebeðim.'' diyor ve karanlýkta kaybolup gidiyor.

Öyle üþüyerek uyandým. ''Ohh be rüyaymýþ.'' diyemedim. Saate baktým, sabaha karþý 4'e geliyordu. Telefonuma mesaj gelmiþti, göndereli iki saat olmuþ ve çoktan uyumuþ olmalýydý. Uyandýrmak zorunda kalsam bile onunla konuþmalýydým, aradým. Uzun uzun konuþtuk ve tekrar yollarýmýzý ayýrmanýn en doðrusu olduðuna karar verdik. (Bu sefer 400 oldu herhalde) ''Kader böyleymiþ. Biz yine iyi dayandýk o mesafede. Gittik, geldik, çok sevdik, sevildik ama buraya kadarmýþ'' dedi. Kendine iyi bak, deyip kapattýk telefonu sanki çok kolaymýþ gibi.

''Severek ayrýldýk'' diyenlere inanmazdým, her iki tarafta seviyorsa birlikte olmak varken niye ayrýlýpta üzmeyi ve üzülmeyi tercih ederler diye düþünürdüm. Þimdi anlýyorum onlarý. Beraberken ayrýlýðý, ayrýyken birlikte olmayý özlüyorsun. Sevginin günlük hayatýn sorunlarý altýnda sýkýþýp küçülmesinin sonucu belki ya da yerini alýþkanlýða mý býrakýyor ne? Asýl sevdiðin o mu yoksa sadece onu sevmek fikri mi olduðuna karar veremiyorsun. Sezen Aksu'nun þarkýsýndaki gibi ''Ne bir arada ne de ayrý olmak imkansýz hiç sebepsiz'' durumu iþte.

Þimdi ne yapýyor bilmiyorum, sesini duymak istiyorum. Ararsam yine dayanamayýp barýþacaðýz, biliyorum. Ama tekrar baþlarsak yürütemeyeceðiz, bunun da farkýndayým. Rüyamdaki gibi öyle kararsýz kaldým iþte, bekliyorum sadece. IVY'nin dediði gibi ''Zaman en iyi katildir, bütün duygularý öldürür'' diyorum kendi kendime ve kabulleniyorum durumu. Aylar, yýllar sürecek belki yaralarýmýzýn kapanmasý, kimbilir belki o zaman tekrar…

Alintidir..

Bir Cevap Yazın