kirginim…

5 Aralık 2006 Duz Yazi ve Hikayeler Yorum yok

Kirginim…
Kime oldugunu, neye oldugunu bilmeden kirginim…
Belki hayata, belki kendime kirginim sadece…

Kirginim…
Yuregim bir yanardag gibi kaynayarak yanarken,
Nasil oluyor da bir buz dagi oluveriyorum bir anda…

Kirginim…
Icim sevgi ile kavrulurken neden boyle yikici,
Parcalayici oluyorum…
En cok sevdigim varliklari biranda kirip,
Un ufak ediyorum…

Kirginim…
Ofkeme, tat almayan yuregime,
Sevmenin, sevilmenin degerini bilmeyen
Kalbime…

Kirginim…
Yesilin huzurunu, mavinin derinligini,
Gormeyen gozlerime…
Kuslarin nidasini isitmeyen kulaklarima
Kirginim…

Kirginim…
Mantigimla kalbimin arasinda gidip gelen
Benligime…

Kirginim…
Sonuclandiramadigim sevgilerime,
Sarilmaya korktugum sevgililerime…

Kirginim cok kirginim,
Beceriksizligime, korkakligima,
Kirginim…
Beklide bir hayalden ibaret olusuma…


Bir Cevap Yazın