Keder Denizi

22 Ağustos 2006 Duz Yazi ve Hikayeler Yorum yok

ne yöne essem
sen bulaþýyorsun tenime


Keder Denizi adým adým esmerleþen gece
düþlerin yankýsýný sektirir dalgalarda
sis sardýkça gizemine tül çekilmiþ sokaklarý
gizli bir dilde yazar kumlara aþký
kýrýk bir mýsra ile aðlar neyler
daðýnýk iklimlerden sýzdýrýr sancýlarý…

þimdi çisil çisil yaðmur iniyor kente
güz yaðmurlarýna teslim oluyor þehir
kendi karanlýðýna gömülürken geceler
bir bir açýlacak gözlerimde perdeler
bir yol açýlacak yüreðimde
ve ben düþe kalka gireceðim
antik yalnýzlýklarýn melankolik ülkesine…

oysa tenimi yakmayan bir yaðmur
bir deniz kenarýydý özlemini çektiðim
þimdi ise..!
ne yöne essem
sen bulaþýyorsun tenime
sen diye acýlarýmý uyuttukça dizlerimde
mavi bir isyan haykýrýyor tüm benliðimde…

gece bitiyor
yüreðim þimdi keder denizi
dalgalar vurdukça kýyýlarýma
fýrtýnalar kopuyor koylarýmda
oysa umutlarým hep sarmaþ dolaþtý maviyle
ama gel gör ki þimdilerde;
dokunduðum her mavi soluyor ellerimde…

27.Temmuz.2006 Seval Kemertaþ


Bir Cevap Yazın