ikili delilik…

10 Ocak 2007 Duz Yazi ve Hikayeler Yorum yok

ikili delilik…

 

 

iki_deli

 

Hayatin hic acimasi yok bazi yaralara karsi, kapanmasina asla izin
vermiyor onlarin… Sen ne kadar cabalarsan cabala, sana izin verdigi kadar
guclu olabiliyorsun yasamin ve onun izin verdigi kadari diniyor
acilarinin…
Ayrildik… Cok aciydi… Bir daha asla unutmayacagim ve iyilesmeyecek
bir yaranin sahibi oldugumu bilmiyordum o zamanlar… Sadece agliyordum
sana  ve  bana… Ve yarim kalan, yasayabilecekken vazgecilen
gunlere… Baktigim, gordugum, dokundugum her sey canimi yakiyordu… Bir turlu
sonu gelmeyen gozyaslarimla birlikte bu acidan olecegim gunu
bekliyordum… Ustelik de bu gunun gelmesini  deli gibi  istiyordum…
Ayrildik…
Aciydi…
Sonra gecti…
Her sey gibi…
Ya da bana oyle geldi…
Bir gun bir yerlerde, hem de hic beklemedigin bir anda – ve ozellikle
de en gucsuz oldugun  anda –  hayat bir yerlerden sakladigi acini
cikarip vurur yuzune… Her seyin gecip gittigini sanirken, daha az
onemsedigini ya da artik tamamen bittigimi dusunurken sen,  aniden bir duvara
carparsin… Ve her sey tuzla buz olur…
Aslinda hic unutmadigini ve gercekte hic de o kadar guclu olmadigini
yuzune vurdugunda hayat, sen coktan acilarinla yeniden basbasasindir…
Iste o yara yeniden acilmistir, yeniden kaniyordur. Ustelik o kan
istemesen de hayatina bulasmaya baslamistir yeniden…
Unutmak diye bir sey yok… Insan hicbir seyi unutmuyor… Buyuk bir
maharetle gecmise gomdugunu sandigi seyleri hayat bir anda cikarip onune
koyuyor…
Yuzlesmek imkansiz acimla, ayrilikla ve seninle… Yuzlesmek imkansiz
sana olan sevgimle… Ne olur karsima cikma… Ne olur cikma karsima bir
daha…
Artik hayatimdan ciksan diyorum
Bu ikili delilik sona erse
Ikimiz icin de en hayirlisini diliyorum
Hic olmamis gibi davranabilmeyi
Bu yok ediciligi anlayabilmeyi
Bir bilsen ne kadar yurekten istiyorum
Lutfen
Gormeyeyim seni
Bir yerlerde karsima cikma
Konusmayalim, bakismayalim
Ne olursun
Adi Bizde Sakli :)

Bir Cevap Yazın