Bencil Insanlar…

18 Mayıs 2007 Duz Yazi ve Hikayeler Yorum yok

Çocukların oyun oynarken davranışlarını izlediniz mi hiç?
Aynı yetişkinler gibi onlar da farklı kişiklere sahiptir kimi sessiz, kimi istediğini yaptırmak için sürekli ağlayan, kimi hırçın, kimi sevgi dolu uyumlu, kimi “hep benim dediğim olsun yoksa oynamam” diyen….

Hayatınızdaki insanların davranışlarını izlediniz mi hiç?
Sürekli ağlayan sızlayan insanlar vardır olmadı, yakışmadı, yapmadı, gelmedi… hep 3.tekil şahıslara yüklerler hayatı sızlanıp dururlar…
ınsanlar vardır; sürekli konuşurlar; onun hakında, bunun hakkında, patronun hakkında, eşinin hakkında konuşurlar konuşurlar…Çözüm aramazlar da hep konuşurlar sonra bir bakarsın hakkında konuştukları kişinin en yakınında dururlar sanki hiç birşey yokmuş gibi.

ınsanlar vardır; ben istiyorum,banane, canım nasıl isterse, sanane, ben böyleyim diyerek hayatı hem kendileri hem çevresindekiler için zorlaştıran bencil insanlar…Ve bu bencil insanların yanında hep fedakar,dengeli, hoşgörülü olanlar vardır.

Bencil insanlar kendileri de çok mutlu değildirler aslında hep daha fazlasını isterler küçük şeylerle mutlu olamazlar, sevdiklerini bile severken incitirler, yarı yolda bırakırlar , kendilerini de sevdiklerini de -mecbur- sevenlerini de kahrederler..

ışin kötüsü acaba ben de böyle miyim diyemeyiz bir türlü.”Yok canım ne alakası var ben bencil biri değilim” diye geçer içimizden.
Ama öyleyiz işte nasıl herkes aynı renk değilse koyudan açığa herkesin içinde biraz vardır bencillik.Simsiyah olanlardan korkarım ben en çok.Kullanırlar insanları, bir bakarsın ki orta yerde öylece kalmışsın arkanda ise kimse yok.

Simsiyah bencil olanlardan kaçarım ben çok zarar verirler hem de çok.Huzurunuzu yok ederler, aşkınızı, çocukluğunuzu…Zamanın en güzelini çalarlar sizden gözyaşlarınızla..
Ya kaçamazsak? Sessizlik çare olur artık, yaralar acımaz.Çoğu zaman bir kötülük çıkıverir içinizden hiç istemeden birilerini siz de yaralarsınız.
Miras mıdır bencil olmak, yaşamın zamanla yarattığı katkısı mıdır yoksa çocukluk döneminin kötü bir hatırası mıdır bilinmez.

Her güzelliği mahvedebilen, her iyiliğin içine kötülük katabilen, sömüren, sinirlendiren, hastalandıran, aşksız bırakan, sevgisiz çoğalan yine de azalmayan bencil insanları izlediniz mi hiç?
Onlara dur bakalım dediniz mi?Yoksa sessizlik çaredir mi dediniz?
Delikanlılık öldü mü dediniz mi siz o insanlara, tek başına karşı durdunuzmu sonucu ne olursa olsun…
Yoksa sen böyleysen ben de böyleyim işte diyerek bu hastalığa siz de mi tutuldunuz, yoksa siz de mi bencil oldunuz?

ıyiler hep kazanamaz…
Ama olsun yine de kalan son kahramanlara….

Hep sevgiyle…
BU GÜRÜLTÜ NEDEN? SESSıZCE SEVMEK VE YARATMAK VARKEN….
Özdemir Asaf


Bir Cevap Yazın