AMA SEVIYORDUM BEN DIYENLERE…

11 Kasım 2006 Resimli Siirler Yorum yok

Biz artik seninle haritada iki küçük su lekesi,…..

Hiçbir nehir kavuþturamaz bizi…

 

AMA SEVIYORDUM BEN DIYENLERE…

Belki de sen iyi bir derssin bana. Senden sonra sevebileceðim biri mutlaka olacaktýr. Kötüler kötüsü þablonun bundan böyle iyileri daha çabuk bulmama yardýma olacak…

Bu aynlýða öyle güzel hazýrladýn ki kendini… Öyle geri dönüþsüz, öyle derindi ki attýðýn kesikler… Bana yaþattýðýn her þeye teþekkür ederim… Ýyi ve kötülere… Ama yine de… Bitirmeden bilmeni istediðim birkaç þey var…

Biz seninle… Kocaman bir bahçe gibiydik. Büyük bir göl. Püfür püfür bir bulut… Her aþkýn ilk günü böyle midir? Ýki kiþi bir bütün olunca kaplar mý her yaný?

Aral Gölü'nün hikâyesini anýmsýyor musun?

Televizyonda bir klibe rastlamýþtýk. "Neresi burasý?" diye sormuþtuk. Ahmet bizdeydi. "Aral Gölü'ymüþ bir zamanlar," demiþ ve anlatmaya baþlamýþtý…

"Ýnsanoðlunun kendi elleri ile doðaya verdiði gözle görülür en büyük zarar, en büyük ihanet," diye…

"Bir zamanlar Aral Gölü dünyanýn en büyük dördüncü gölüymüþ. Bu gölün kenannda bir liman kenti varmýþ; Munyak… Þimdi Munyak'ta gökyüzünü toz ve tuz kaplamýþ durumda ve bebekler orada çok yaþamýyor. Çünkü bir zamanlar su olan yerlerde þimdi çürümüþ gemiler ve iskeleler var. Çünkü artýk su çok içerde. Çünkü Aral Gölü haritada artýk biribirinden kopmak üzere olan iki küçük su lekesi…"

Üzüntüyle ekrana bakmýþtýk… Ahmet anlatýp duruyordu. "Kuzeyde buzlarýn erimesine ve sera etkisine neden olan olan tozlann yüzde onu Aral'ýn kurumuþ tabanýndan çýkýyormuþ. Artýk kurtarma çalýþmalarý…"

Ahmet konuþurken sana bakmýþtým. Ýkimiz Aral Gölü'ne benzemeye baþlamýþtýk…

Sen ýsrarla yollanmýzý baþka yönlere çevirmeye çalýþýyordun. Israrla kurutuyordun beslediðimiz iç denizi. Bugüne geleceðimiz belliydi. "Kendi hayatlarýmýz" derken "biz" olmaya hevessiz gönlün kuruttu iþte sonunda "biz" !…

Evet gidiyorum þimdi. Arkamda bir toz bulutu býrakarak. Sen belki çok sonra farkedeceksin çürüttüðün gemileri, ýssýz býraktýðýn iskeleleri…

Ama bu senin kararýndý…

Dost olmak yok bende. "Ýstediðin zaman ara beni, baþýn sýkýþtýðýnda ben buradayým," filan gibi sakýn kurma bu cümleleri…

Sana güzel bir yaz günü gelmiþtim. Karlý bir sabahta gidiyorum. Beþ mevsim yasamýþýz beraber. Beþ mevsim bir "iç denizi" kurutmaya yetti…

Ýþte böyle sevgili…

Biz artik seninle haritada iki küçük su lekesi,….. Hiçbir nehir kavuþturamaz bizi…

"Bitmiþ Aþklar Emanetçisi" nden sayfa 17, 18, 19. Bazen olur böyle. Kadýn ya da erkek fark etmez, karþýsýndakine söyletir ayrýlýk geldi cümlesini. Bugün bu sayfalarý armaðan etmek istedim "ama seviyordum ben…" diyenlere…
ÝCLAL AYDIN /31.08.2003


Bir Cevap Yazın